Szkoła Równych Szans
(wiecej)

Uczniowie z trudnościami w nauce

UCZNIOWIE NIEPEŁNOSPRAWNI (z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego)

Kształcenie specjalne - dla uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego

Do kształcenia specjalnego kwalifikuje dzieci Zespół Orzekający Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej (Wołomin, ul. Legionów 78)

Kształcenie specjalne organizuje się dla uczniów:

- niesłyszących,

- słabo-słyszących,

- niewidomych,

- słabo-widzących,

- z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją,

- z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim,

- z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym,

- z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera

 - z niepełnosprawnościami sprzężonymi,

- niedostosowanych społecznie lub zagrożonych niedostosowaniem społecznym.

Kształcenie specjalne może być realizowane w szkole masowej, integracyjnej lub specjalnej (decydują o tym rodzice dziecka).

Dla uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego co roku przygotowywane są (przez zespół nauczycieli) i realizowane indywidualne programy edukacyjno- terapeutyczne.

Odroczenie obowiązku szkolnego

Dzieci niepełnosprawne i chore mają prawo do odroczenia obowiązku szkolnego, jeżeli nie osiągnęły dojrzałości społecznej i poznawczej wystarczającej, aby sprostać wymaganiom szkolnym. W takim przypadku rodzice tych dzieci zgłaszają się do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, która po wykonaniu badań wydaje opinię sugerująca odroczenie obowiązku szkolnego.

Zgodnie z zapisem art. 14 ust 1a. ustawy o systemie oświaty dzieci posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego mogą być objęte wychowaniem przedszkolnym w wieku powyżej 6 lat, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 10 lat. Obowiązek szkolny tych dzieci może być odroczony do końca roku szkolnego, w którym dziecko kończy 10 lat. Od 2012 roku dziecko może być odroczone do ukończenia 8. roku życia.

Dzieci nieposiadające orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego również mogą mieć   odroczony obowiązek szkolny - na mocy opinii Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej i po złożeniu przez rodziców pisemnego wniosku do dyrektora szkoły.  Zgodnie z art.16 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, w przypadkach uzasadnionych ważnymi przyczynami, rozpoczęcie spełniania obowiązku szkolnego może być odroczone, nie dłużej jednak niż o jeden rok.

Decyzję w sprawie odroczenia obowiązku szkolnego podejmuje dyrektor publicznej szkoły podstawowej, w obwodzie której dziecko mieszka, po zasięgnięciu opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Przedłużenie okresu nauki

Uczniowie niepełnosprawni (z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego) mają prawo do przedłużenia okresu nauki na każdym etapie edukacyjnym co najmniej o jeden rok.

Decyzję o przedłużeniu uczniowi niepełnosprawnemu okresu nauki podejmuje dyrektor szkoły w uzgodnieniu z rodzicami (prawnymi opiekunami) ucznia, nie później niż do końca lutego roku poprzedzającego ostatni rok nauki w danej szkole, na podstawie szczegółowej analizy osiągnięć edukacyjnych ucznia, dokonanej przez Radę Pedagogiczną.

Wiek a obowiązek szkolny

Kształcenie dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie jest prowadzone nie dłużej niż do ukończenia przez ucznia (do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy):

       18. roku życia – w przypadku szkoły podstawowej,

       21. roku życia – w przypadku gimnazjum,

       23. roku życia – w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej (obecnie jeszcze 24 r.ż)

Wszyscy uczniowie niepełnosprawni mają prawo do udziału w zajęciach rewalidacyjnych.

W szkole specjalnej zajęcia rewalidacyjne zapisane są w ramowych planach nauczania w ilości 10 godzin na oddział w szkole podstawowej i gimnazjum. W szkołach ogólnodostępnych na wniosek dyrektora organ prowadzący szkołę przydziela uczniom niepełnosprawnym dodatkowe zajęcia rewalidacyjne np:

                     korekcyjne wad postawy,

                     korygujące wady mowy,

                     orientacji przestrzennej i poruszania się,

                     nauki języka migowego lub innych alternatywnych metod komunikacji,

                     inne formy wynikające z indywidualnych potrzeb ucznia niepełnosprawnego.

Zwalnianie uczniów niepełnosprawnych z nauki drugiego języka

Dyrektor szkoły, na wniosek rodziców (lub prawnych opiekunów) oraz na podstawie opinii publicznej lub niepublicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, zwalnia ucznia z wadą słuchu lub z głęboką dysleksją rozwojową z nauki drugiego języka obcego.

W przypadku uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego zwolnienie z nauki drugiego języka następuje na podstawie tego orzeczenia.

Bezpłatny transport

Kwestie związane z dowozem uczniów niepełnosprawnych do szkół i ośrodków zostały określone w art. 17 ust. 3a ustawy o systemie oświaty.

Wynika z niego, że obowiązkiem gminy jest zapewnienie uczniom niepełnosprawnym objętym kształceniem specjalnym bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej i gimnazjum, a uczniom z niepełnosprawnością ruchową, upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym także do najbliższej szkoły ponadgimnazjalnej, jednak nie dłużej niż do ukończenia 21. roku życia. Natomiast dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, gmina jest zobowiązana zapewnić bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu do ośrodka umożliwiającego tym dzieciom i młodzieży realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, nie dłużej niż do ukończenia 25. roku życia.

Ustawa o systemie oświaty nie reguluje trybu i sposobu zapewnienia uczniom przez gminę bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do szkoły i do domu – może to być ryczałtowy zwrot kosztów dowozu dziecka samochodem rodziców lub dowóz zorganizowany przez gminę (zwykle grupowy).

UCZNIOWIE ZE SPECYFICZNYMI TRUDNOŚCIAMI W NAUCE

Uczniowie ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się

„Przez specyficzne trudności w uczeniu się należy rozumieć trudności w uczeniu się odnoszące się do uczniów w normie intelektualnej, o właściwej sprawności motorycznej i prawidłowo funkcjonujących systemach sensorycznych, którzy mają trudności w przyswajaniu treści dydaktycznych, wynikające ze specyfiki ich funkcjonowania poznawczo-percepcyjnego”. Specyficzne trudności w nauce mogą występować jako dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia.

Dysleksja to termin określający specyficzne trudności w czytaniu, dysortografia to trudności w pisaniu, przejawiające się popełnianiem różnego typu błędów, w tym ortograficznych, dysgrafia to zniekształcenie strony graficznej pisma, dyskalkulia - jest to zaburzenie w nauce liczenia  i zapisu liczb u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym.

W klasach 0-III mówi się  o ryzyku dysleksji, po zakończeniu klasy III można u dziecka zdiagnozować dysleksję rozwojową.  Badania dzieci w kierunku dysleksji wykonuje się w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Stwierdzenie ryzyka dysleksji lub dysleksji powinno być punktem wyjścia  terapii dziecka i pracy w domu zgodnie ze wskazówkami specjalisty.

 

Sprawdziany i egzaminy uczniów ze specyficznymi trudnościami w nauce

Uczniowie ze specyficznymi trudnościami w nauce mają prawo przystąpić do sprawdzianu w klasie VI szkoły podstawowej lub egzaminu gimnazjalnego w warunkach i formie dostosowanych do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ucznia na podstawie opinii publicznej lub niepublicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej (na przykład wydłużenie czasu pracy do 50%, pisanie w oddzielnej sali, nieprzenoszenie odpowiedzi na oddzielną kartę, ewentualnie głośne czytanie poleceń przez nauczyciela).

W przypadku uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania dostosowanie może nastąpić na podstawie tego orzeczenia. Opinia taka powinna być wydana przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną nie później niż do końca września roku szkolnego, w którym jest przeprowadzany sprawdzian lub egzamin gimnazjalny. Opinię tę rodzice lub prawni opiekunowie ucznia wraz z pisemnym wnioskiem o dostosowanie warunków i formy sprawdzianu/egzaminu przedkładają dyrektorowi szkoły w terminie do 15 października roku szkolnego, w którym jest przeprowadzany sprawdzian lub egzamin.

Dostosowanie wymagań edukacyjnych

Na podstawie opinii wydanej przez publiczną lub niepubliczną poradnię psychologiczno-pedagogiczną, Szkoła dostosowuje wymagania edukacyjne do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ucznia, u którego stwierdzono zaburzenia i odchylenia rozwojowe lub specyficzne trudności w uczeniu się, uniemożliwiające sprostanie tym wymaganiom (np. dysleksja).

Jeżeli uczeń ma orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego albo orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania, dostosowanie wymagań może nastąpić na podstawie tego orzeczenia.

NAUCZANIE INDYWIDUALNE

Nauczanie indywidualne

Uczniowie którzy ze względu na stan zdrowia nie mogą uczęszczać do szkoły na zajecia z klasą mają prawo do nauczania indywidualnego (realizowanego w domu lub na terenie szkoły).

Nauczanie indywidualne jest przyznawane na mocy orzeczenia o nauczaniu indywidualnym wystawianym przez Zespół Orzekający Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej (Wołomin, ul. Legionów 78).

Warunki organizowania tej formy nauczania zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie sposobu i trybu organizowania indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży (Dz. U. Nr 175, poz. 1086).

Rozporządzenie określa również tygodniowy wymiar godzin zajęć indywidualnego nauczania (jest on dużo mniejszy niż wymiar godzin dla grupy klasowej).

Indywidualne nauczanie jest często mylone z indywidualnym tokiem nauczania lub indywidualnym programem nauczania (przewidziane dla uczniów zdolnych).

<<   Wrzesień   >>
NiPoWtŚrCzPtSo
                1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
MAPA SERWISU
STATYSTYKA