Szkoła Równych Szans
(wiecej)

Praca z dzieckiem

PODSTAWA PROGRAMOWA

 

 

DZIENNIK USTAW

 

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

 

Warszawa, dnia 23 czerwca 2016 r.

 

Poz. 895

 

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)

 

z dnia 17 czerwca 2016 r.

 

zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego

 

oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół

 

Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156oraz z 2016 r. poz. 35, 64, 195 i 668) zarządza się, co następuje:

 

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2012 r. w sprawie podstawy programowejwychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. poz. 977 oraz z 2014 r.poz. 803) wprowadza się następujące zmiany:

 

1) załącznik nr 1 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszego rozporządzenia;

 

2) załącznik nr 2 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 2 do niniejszego rozporządzenia.

 

§ 2. 1. W roku szkolnym 2016/2017 podstawę programową wychowania przedszkolnego dla przedszkoli oraz innychform wychowania przedszkolnego, określoną w załączniku nr 1 do rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanymniniejszym rozporządzeniem, w zakresie dotyczącym przygotowania dzieci do posługiwania się językiem obcymnowożytnym, stosuje się do dzieci realizujących obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne oraz dzieci pięcioletnichobjętych wychowaniem przedszkolnym.

 

2. W roku szkolnym 2016/2017, w zależności od możliwości organizacyjnych przedszkola lub innej formy wychowaniaprzedszkolnego, w przypadku:

 

1) przedszkola oraz prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego innej formy wychowania przedszkolnego –dyrektor przedszkola lub szkoły podstawowej, po uzyskaniu opinii rady pedagogicznej oraz za zgodą organu prowadzącego,

 

2) innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnegolub osobę fizyczną – osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego, za zgodą organu prowadzącego– może postanowić o stosowaniu podstawy programowej wychowania przedszkolnego, określonej w załączniku nr 1 dorozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, w zakresie dotyczącym przygotowaniadzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym, do wszystkich albo niektórych oddziałóww przedszkolu lub do wszystkich dzieci korzystających z wychowania przedszkolnego w innej formie wychowania przedszkolnego.

 

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do ośrodków umożliwiających dzieciom z upośledzeniem umysłowym

 

z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego.

 

1) Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji rządowej – oświata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzeniaPrezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji Narodowej(Dz. U. poz. 1903).

 

Dziennik Ustaw – 2 – Poz. 895

 

§ 3. W latach szkolnych 2016/2017–2018/2019 podstawę programową wychowania przedszkolnego dla przedszkolioraz innych form wychowania przedszkolnego, określoną w załączniku nr 1 do rozporządzenia zmienianego w § 1,w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się także do oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych.

 

Przepisy § 2 stosuje się odpowiednio.

 

§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2016 r., z wyjątkiem § 1 pkt 2, który wchodzi w życie

 

z dniem 1 września 2017 r.

 

Minister Edukacji Narodowej: A. Zalewska 

 

Załączniki do rozporządzenia Ministra Edukacji

Narodowej z dnia 17 czerwca 2016 r. (poz. 895)

 

Załącznik nr 1

 

PODSTAWA PROGRAMOWA WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO

 

DLA PRZEDSZKOLI ORAZ INNYCH FORM WYCHOWANIA PRZEDSZKOLNEGO

 

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego opisuje proces wspomagania rozwoju i edukacji dzieci objętych wychowaniem przedszkolnym. Przedszkola oraz inne formy wychowania przedszkolnego w równej mierze pełnią funkcje opiekuńcze, wychowawcze i kształcące. Zapewniają dzieciom możliwość wspólnej zabawy i nauki w warunkach bezpiecznych, przyjaznych i dostosowanych do ich potrzeb rozwojowych.

Celem wychowania przedszkolnego jest:

 

1) wspomaganie dzieci w rozwijaniu uzdolnień oraz kształtowanie czynności intelektualnych potrzebnych dzieciom w codziennych sytuacjach i w dalszej edukacji;

 

2) budowanie systemu wartości, w tym wychowywanie dzieci tak, żeby lepiej orientowały się w tym, co jest dobre, a co złe;

 

3) kształtowanie u dzieci odporności emocjonalnej koniecznej do racjonalnego radzenia sobie w nowych i trudnych sytuacjach, w tym także do łagodnego znoszenia stresów i porażek;

 

4) rozwijanie umiejętności społecznych dzieci, które są niezbędne w poprawnych relacjach z dziećmi i dorosłymi;

 

5) stwarzanie warunków sprzyjających wspólnej i zgodnej zabawie oraz nauce dzieci o zróżnicowanych możliwościach fizycznych i intelektualnych;

 

6) troska o zdrowie dzieci i ich sprawność fizyczną; zachęcanie do uczestnictwa w zabawach i grach sportowych;

 

7) budowanie dziecięcej wiedzy o świecie społecznym, przyrodniczym i technicznym oraz rozwijanie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń w sposób zrozumiały dla innych;

 

8) wprowadzenie dzieci w świat wartości estetycznych i rozwijanie umiejętności wypowiadania się poprzez muzykę,taniec, śpiew, małe formy teatralne oraz sztuki plastyczne;

 

9) kształtowanie u dzieci poczucia przynależności społecznej (do rodziny, grupy rówieśniczej i wspólnoty narodowej)oraz postawy patriotycznej;

 

10) zapewnienie dzieciom lepszych szans edukacyjnych poprzez wspieranie ich ciekawości, aktywności i samodzielności,a także kształtowanie wiadomości i umiejętności, które są ważne w edukacji szkolnej;

 

11) kształtowanie u dzieci umiejętności czytania i przygotowanie dzieci do nabywania umiejętności pisania;

 

12) przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym poprzez rozbudzanie ich świadomości językoweji wrażliwości kulturowej oraz budowanie pozytywnej motywacji do nauki języków obcych na dalszych etapachedukacyjnych;

 

13) w przedszkolach umożliwiających dzieciom należącym do mniejszości narodowych i etnicznych oraz społecznościposługującej się językiem regionalnym, o których mowa w ustawie z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowychi etnicznych oraz o języku regionalnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 573 oraz z 2016 r. poz. 749), podtrzymywaniei rozwijanie poczucia tożsamości narodowej, etnicznej i językowej – przygotowanie dzieci do posługiwania się językiemmniejszości narodowej lub etnicznej lub językiem regionalnym poprzez rozbudzanie ich świadomości narodowej,etnicznej i językowej oraz budowanie pozytywnej motywacji do nauki języka mniejszości narodowej lub etnicznejlub języka regionalnego na dalszych etapach edukacyjnych.

 

Przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym nie dotyczy:

 

1) dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na upośledzenie umysłowew stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnegowydane ze względu na niepełnosprawności sprzężone, jeżeli jedną z niepełnosprawności jest upośledzenie umysłowew stopniu umiarkowanym lub znacznym;

 

2) dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na inne niż wymienionew pkt 2 rodzaje niepełnosprawności, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 71b ust. 7pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, oraz jeżeli z indywidualnego programu edukacyjno--terapeutycznego wynika brak możliwości realizacji przygotowania do posługiwania się językiem obcym nowożytnymze względu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne dziecka.

 Przedszkola, inne formy wychowania przedszkolnego oraz poszczególni nauczyciele podejmują działania mające nacelu zindywidualizowane wspomaganie rozwoju każdego dziecka, stosownie do jego potrzeb i możliwości, a w przypadkudzieci niepełnosprawnych – stosownie także do ich możliwości psychofizycznych i komunikacyjnych oraz tempa rozwojupsychofizycznego.

 

Cele te są realizowane we wszystkich obszarach działalności edukacyjnej przedszkola oraz innej formy wychowaniaprzedszkolnego. W każdym z obszarów są podane umiejętności i wiadomości, którymi dzieci kończące wychowanieprzedszkolne powinny się wykazywać. W przypadku dzieci niepełnosprawnych wymagania w zakresie poszczególnychumiejętności i wiadomości powinny uwzględniać ograniczenia wynikające z ich niepełnosprawności.

 

Aby osiągnąć cele wychowania przedszkolnego, należy wspomagać rozwój, wychowywać i kształcić dzieci

 

w następujących obszarach:

 

1. Kształtowanie umiejętności społecznych dzieci: porozumiewanie się z dziećmi i dorosłymi, zgodne funkcjonowaniew zabawie i w sytuacjach zadaniowych.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) obdarza uwagą dzieci i dorosłych, aby rozumieć to, co mówią i czego oczekują; grzecznie zwraca się do innychw domu, w przedszkolu, na ulicy;

 

2) przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej (stara się współdziałać w zabawach i w sytuacjachzadaniowych) oraz w świecie dorosłych;

 

3) w miarę samodzielnie radzi sobie w sytuacjach życiowych i próbuje przewidywać skutki swoich zachowań;

 

4) wie, że nie należy chwalić się bogactwem i nie należy dokuczać dzieciom, które wychowują się w trudniejszychwarunkach, a także że nie należy wyszydzać i szykanować innych;

 

5) umie się przedstawić: podaje swoje imię, nazwisko i adres zamieszkania; wie, komu można podawać takie informacje;

 

6) rozumie potrzebę poszanowania odmienności i autonomii drugiego człowieka.

 

2. Kształtowanie czynności samoobsługowych, nawyków higienicznych i kulturalnych. Wdrażanie dzieci do utrzymywaniaładu i porządku.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) jest samodzielne w zakresie higieny osobistej;

 

2) właściwie zachowuje się przy stole podczas posiłków, nakrywa do stołu i sprząta po sobie;

 

3) samodzielnie ubiera się i rozbiera;

 

4) utrzymuje porządek w swoim otoczeniu.

 

3. Wspomaganie rozwoju mowy oraz innych umiejętności komunikacyjnych dzieci.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) zwraca się bezpośrednio do rozmówcy, mówi poprawnie pod względem artykulacyjnym, gramatycznym, fleksyjnymi składniowym lub komunikuje się w inny zrozumiały sposób, w tym z wykorzystaniem języka migowegolub innych alternatywnych metod komunikacji;

 

2) mówi płynnie, niezbyt głośno, dostosowując ton głosu do sytuacji;

 

3) uważnie słucha, pyta o niezrozumiałe fakty i formułuje dłuższe wypowiedzi o ważnych sprawach;

 

4) w zrozumiały sposób mówi lub w inny sposób komunikuje o swoich potrzebach i decyzjach.

 

4. Wspieranie dzieci w rozwijaniu czynności intelektualnych, które stosują w poznawaniu i rozumieniu siebie i swojegootoczenia.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) przewiduje, na miarę swoich możliwości, jakie będą skutki czynności manipulacyjnych na przedmiotach

 

(wnioskowanie o wprowadzanych i obserwowanych zmianach);

 

2) grupuje obiekty w sensowny sposób (klasyfikuje) i formułuje uogólnienia typu: to do tego pasuje, te obiekty sąpodobne, a te są inne;

 

3) stara się łączyć przyczynę ze skutkiem i próbuje przewidywać, co się może zdarzyć.

 

5. Wychowanie zdrowotne i kształtowanie sprawności fizycznej dzieci.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) dba o swoje zdrowie; zaczyna orientować się w zasadach zdrowego żywienia i zdrowego trybu życia;

 

2) dostrzega związek pomiędzy chorobą a leczeniem, poddaje się leczeniu, np. wie, że przyjmowanie lekarstw

 

i zastrzyki są konieczne;

 

3) jest sprawne fizycznie lub jest sprawne na miarę swoich możliwości;

 

4) uczestniczy w zajęciach ruchowych, w zabawach i grach w ogrodzie przedszkolnym, w parku, na boisku, w Saligimnastycznej.

 

6. Wdrażanie dzieci do dbałości o bezpieczeństwo własne oraz innych.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) wie, jak trzeba zachować się w sytuacji zagrożenia i gdzie można otrzymać pomoc, umie o nią poprosić;

 

2) orientuje się w bezpiecznym poruszaniu się po drogach i w korzystaniu ze środków transportu;

 

3) zna zagrożenia płynące ze świata ludzi, roślin oraz zwierząt i unika ich;

 

4) wie, że nie może samodzielnie zażywać lekarstw i stosować środków chemicznych (np. środków czystości);

 

5) próbuje samodzielnie i bezpiecznie organizować sobie czas wolny w przedszkolu i w domu; ma rozeznanie,

 

gdzie można się bezpiecznie bawić, a gdzie nie.

 

7. Wychowanie przez sztukę – dziecko widzem i aktorem.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) wie, jak należy się zachować na uroczystościach, np. na koncercie, festynie, przedstawieniu, w teatrze, w kinie;

 

2) odgrywa role w zabawach parateatralnych, posługując się mową, mimiką, gestem i ruchem; umie posługiwać

 

się rekwizytami (np. maską).

 

8. Wychowanie przez sztukę – muzyka: różne formy aktywności muzyczno-ruchowej (śpiew, gra, taniec).

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) śpiewa piosenki z dziecięcego repertuaru oraz łatwe piosenki ludowe; chętnie uczestniczy w zbiorowym śpiewie,w tańcach i muzykowaniu;

 

2) dostrzega zmiany charakteru muzyki (np. dynamiki, tempa i wysokości dźwięku) i wyraża je ruchem;

 

3) wyraża stany emocjonalne, pojęcia i zjawiska pozamuzyczne różnymi środkami aktywności muzycznej – instrumentalnej(z użyciem instrumentów perkusyjnych oraz innych przedmiotów), wokalnej i ruchowej;

 

4) w skupieniu słucha muzyki, w tym także muzyki poważnej.

 

9. Wychowanie przez sztukę – różne formy plastyczne.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) umie wypowiadać się w różnych technikach plastycznych i przy użyciu elementarnych środków wyrazu (takichjak kształt i barwa) w postaci prostych kompozycji i form konstrukcyjnych;

 

2) przejawia, na miarę swoich możliwości, zainteresowanie wybranymi zabytkami i dziełami sztuki oraz tradycjamii obrzędami ludowymi ze swojego regionu;

 

3) wykazuje zainteresowanie malarstwem, rzeźbą i architekturą (także architekturą zieleni i architekturą wnętrz).

 

10. Wspomaganie rozwoju intelektualnego dzieci poprzez zabawy konstrukcyjne, budzenie zainteresowań technicznych.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) wznosi konstrukcje z klocków i tworzy kompozycje z różnorodnych materiałów (np. przyrodniczych), ma poczuciesprawstwa („potrafię to zrobić”) i odczuwa radość z wykonanej pracy;

 

2) właściwie używa prostych narzędzi podczas majsterkowania;

 

3) interesuje się urządzeniami technicznymi (np. używanymi w gospodarstwie domowym), próbuje rozumieć, jakone działają i zachowuje ostrożność przy korzystaniu z nich.

 

11. Pomaganie dzieciom w rozumieniu istoty zjawisk atmosferycznych i w unikaniu zagrożeń.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) rozpoznaje i nazywa zjawiska atmosferyczne charakterystyczne dla poszczególnych pór roku; podejmuje rozsądnedecyzje i nie naraża się na niebezpieczeństwo wynikające z pogody (np. nie stoi pod drzewem w czasie

 

burzy, nie zdejmuje czapki w mroźną pogodę);

 

2) wie, o czym mówi osoba zapowiadająca pogodę w radiu i w telewizji, np. że będzie padał deszcz, śnieg, wiał

 

wiatr; stosuje się do podawanych informacji na miarę swoich możliwości.

 

12. Wychowanie dla poszanowania roślin i zwierząt.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) nazywa oraz wyróżnia rośliny i zwierzęta żyjące w różnych środowiskach przyrodniczych, np. na polu, na łące,w lesie;

 

2) wie, jakie warunki są potrzebne do rozwoju zwierząt (przestrzeń życiowa, bezpieczeństwo, pokarm) i wzrostu

 

roślin (światło, temperatura, wilgotność);

 

3) potrafi wymienić zmiany zachodzące w życiu roślin i zwierząt w kolejnych porach roku; wie, w jaki sposób

 

człowiek może je chronić i pomóc im, np. przetrwać zimę.

 

13. Wspomaganie rozwoju intelektualnego dzieci wraz z edukacją matematyczną.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) liczy obiekty i odróżnia błędne liczenie od poprawnego;

 

2) dodaje i odejmuje w zakresie 10, pomagając sobie liczeniem na palcach lub na innych zbiorach zastępczych;

 

3) porównuje szacunkowo liczebności zbiorów; rozróżnia zbiory równoliczne i nierównoliczne;

 

4) zna cyfry od 0 do 9 i tworzy z nich liczby od 0 do 10 i więcej;

 

5) rozróżnia stronę lewą i prawą, określa kierunki i ustala położenie obiektów w stosunku do własnej osoby,

 

a także w odniesieniu do innych obiektów;

 

6) wie, na czym polega pomiar długości i zna proste sposoby mierzenia: krokami, stopa za stopą;

 

7) zna stałe następstwo dni i nocy, pór roku, dni tygodnia, miesięcy w roku;

 

8) rozróżnia przedmioty, obiekty, kolory, podstawowe figury geometryczne i porównuje ich wielkości.

 

14. Tworzenie warunków do doświadczeń językowych i komunikacyjnych w zakresie reprezentatywnej

 

i komunikatywnej funkcji języka (ze szczególnym uwzględnieniem nabywania umiejętności czytania).

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) potrafi określić kierunki oraz miejsca na kartce papieru, rozumie polecenia typu: narysuj kółko w lewym górnymrogu kartki, narysuj szlaczek, zaczynając od lewej strony kartki;

 

2) potrafi uważnie postrzegać (organizuje pole spostrzeżeniowe), aby rozpoznać i zapamiętać to, co jest przedstawionena obrazkach;

 

3) dysponuje sprawnością rąk oraz koordynacją wzrokowo-ruchową potrzebną do rysowania, wycinania i nauki

 

pisania lub innymi zdolnościami i sprawnościami niezbędnymi do skutecznego komunikowania się z innymi;

 

4) słucha lub odbiera w innej dostępnej dla siebie formie komunikacji treść np. opowiadań, baśni i rozmawia

 

o nich lub komunikuje się w inny, zrozumiały sposób, m.in. z wykorzystaniem języka migowego lub innych alternatywnychmetod komunikacji; interesuje się książkami;

 

5) rozumie sens informacji podanych w formie uproszczonych rysunków oraz często stosowanych oznaczeń

 

i symboli, np. w przedszkolu, na ulicy, na dworcu;

 

6) układa krótkie zdania, dzieli zdania na wyrazy, dzieli wyrazy na sylaby; wyodrębnia głoski w słowach o prostejbudowie fonetycznej;

 

7) zna drukowane małe i wielkie litery (z wyłączeniem dwuznaków, zmiękczeń i liter oznaczających w języku

 

polskim samogłoski nosowe);

 

8) interesuje się czytaniem; układa proste wyrazy z liter i potrafi je przeczytać;

 

9) interesuje się pisaniem; kreśli znaki literopodobne i podejmuje próby pisania;

 

10) rozumie znaczenie umiejętności czytania i pisania.

 

15. Wychowanie rodzinne, obywatelskie i patriotyczne.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) wymienia imiona i nazwiska osób bliskich, wie, gdzie one pracują, czym się zajmują;

 

2) zna swoje prawa i obowiązki;

 

3) zna nazwę miejscowości, w której mieszka, zna ważniejsze instytucje i orientuje się w rolach społecznych pełnionychprzez ważne osoby, np. policjanta, strażaka;

 

4) wie, jakiej jest narodowości, że mieszka w Polsce, a stolicą Polski jest Warszawa;

 

5) nazywa godło i flagę państwową, zna polski hymn i wie, że Polska należy do Unii Europejskiej;

 

6) wie, że wszyscy ludzie mają równe prawa.

 

16. Przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) uczestniczy w zabawach, np. muzycznych, ruchowych, plastycznych, konstrukcyjnych, teatralnych;

 

2) rozumie bardzo proste polecenia i reaguje na nie;

 

3) powtarza rymowanki, proste wierszyki i śpiewa piosenki w grupie;

 

4) rozumie ogólny sens krótkich historyjek opowiadanych lub czytanych, gdy są wspierane np. obrazkami, rekwizytami,uchem, mimiką, gestami.

 

17. Przygotowanie do posługiwania się językiem mniejszości narodowej lub etnicznej lub językiem regionalnym dziecinależących do mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym,o których mowa w ustawie z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym,w tym z uwzględnieniem potrzeb dzieci niesłyszących posługujących się językiem migowym.

 

Dziecko kończące wychowanie przedszkolne:

 

1) uczestniczy w zabawach prowadzonych w języku mniejszości narodowej, etnicznej lub języku regionalnym,

 

w tym prowadzonych dla dzieci niesłyszących z wykorzystaniem np. języka migowego;

 

2) rozumie bardzo proste polecenia wydawane w języku mniejszości narodowej, etnicznej lub języku regionalnymi reaguje na nie;

 

3) powtarza rymowanki, proste wierszyki i śpiewa piosenki w grupie w języku mniejszości narodowej, etnicznej

 

lub języku regionalnym;

 

4) rozumie ogólny sens krótkich historyjek opowiadanych lub czytanych w języku mniejszości narodowej, etnicznejlub języku regionalnym;

 

5) wie, do jakiej wspólnoty narodowej, etnicznej lub językowej należy;

 

6) zna godło swojej wspólnoty narodowej, etnicznej lub językowej.

 

Zalecane warunki i sposób realizacji

 

W trosce o prawidłowy rozwój psychoruchowy oraz przebieg wychowania i kształcenia dzieci w wieku przedszkolnymzaleca się następujące proporcje zagospodarowania czasu przebywania w przedszkolu oraz innej formie wychowaniaprzedszkolnego, w rozliczeniu tygodniowym:

 

1) co najmniej jedną piątą czasu należy przeznaczyć na zabawę (w tym czasie dzieci bawią się swobodnie, przy niewielkimudziale nauczyciela);

 

2) co najmniej jedną piątą czasu (w przypadku młodszych dzieci – jedną czwartą czasu) dzieci spędzają w ogrodzieprzedszkolnym, na boisku, w parku itp. (organizowane są tam gry i zabawy ruchowe, zajęcia sportowe, obserwacjeprzyrodnicze, prace gospodarcze, porządkowe i ogrodnicze itd.);

 

3) co najmniej jedną piątą czasu (w przypadku młodszych dzieci – nie więcej niż jedną piątą czasu) zajmują różnego

 

typu zajęcia dydaktyczne, realizowane według programu wychowania przedszkolnego;

 

4) pozostały czas przeznacza się, odpowiednio do potrzeb, na realizację:

 

a) dowolnie wybranych przez nauczyciela czynności (z tym, że w tej puli czasu mieszczą się czynności opiekuńcze,samoobsługowe, organizacyjne),

 

b) pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

 

c) zajęć rewalidacyjnych dla dzieci niepełnosprawnych.

 

Zadaniem nauczycieli jest prowadzenie obserwacji pedagogicznych mających na celu poznanie możliwości i potrzebrozwojowych dzieci oraz do

 

 

Pomagamy dziecku: 

  • poczuć się bezpiecznie w grupie rówieśniczej i w szkole,
  • organizujemy zabawy i gry integrujące,
  • w radzeniu sobie w nowych sytuacjach,
  • w kształtowaniu odporności emocjonalnej,
  • odróżniać to co jest dobre, a co złe,
  • rozwijać postawy asertywne,
  • rozwijać własną samodzielność, dbać o zdrowie i sprawność ruchową poprzez gry i zabawy ruchowe (spotkania z pielęgniarką szkolną, gry i zabawy na świeżym powietrzu)
  • poznawać sztukę (wyjazd do kina, wyjazdy do teatru, udział w koncertach  umuzykalniających w wykonaniu Filharmonii  Warszawskiej),
  • uczymy się przez zabawę rozwijać zdolności plastyczne, intelektualne.

RODZICE: 

  • informowani są na bieżąco o postępach i kłopotach swojego dziecka,
  • mogą korzystać z porad pedagoga, psychologa i logopedy,
  • zachęcani są do współpracy w kształtowaniu umiejętności i zdolności dziecka,
  • zapraszani są do współpracy i pomocy w organizowaniu uroczystości, wycieczek, wyjazdów do kina  i teatru.

OFERTA EDUKACYJNA

 

PROGRAM

W pracy z dziećmi realizujemy podstawę programową wychowania przedszkolnego w oparciu o programy edukacyjne zatwierdzone przez MEN. Opracowując programy pracy dydaktyczno - wychowawczej bierzemy pod uwagę to, że każde dziecko jest inne. Dlatego wśród programów wybieramy te, które mają na celu indywidualne podejście nauczyciela do dziecka.

Pracujemy w oparciu o:

  Program wychowania przedszkolnego "Od przedszkolaka do pierwszaka” Iwony Brody; wydawnictwo WSiP

  Koncepcję pracy szkoły;
   Miesięczne plany pracy wychowawczo - dydaktycznej na rok szkolny 2016/2017.

* Jednocześnie nie rezygnujemy ze sprawdzonych sposobów wychowania, poznawania i rozumienia otaczającej rzeczywistości przez dziecko, w tym w szczególności poprzez korzystanie z bogatej oferty literatury dziecięcej.
  Umożliwiamy dziecku uczestnictwo w zajęciach dodatkowych.

<<   Wrzesień   >>
NiPoWtŚrCzPtSo
                1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
MAPA SERWISU
STATYSTYKA